fréttir

Vá, nú er svo langt um liðið að það er bara til háborinnar skammar. Við Tinna erum allavega komnar út og þvílíkt hamingjusamar. Hér er gott að vera !

Skólarnir yndislegir, það er min og Tinnu. Hún er í barnadeildinni í mínum skóla ef svo má segja, hennar er bara hinum megin við götuna á móti mínum.

Verið hefur leikið við okkur. í dag eru 19c og það er 20 sept  við erum alltaf að uppgötva eitthvað nýtt. Tökum hjólatúra í hverfinu og skoðum okkur um, alltaf að finna nýja vel útbúna leikvelli , skóga með trjákofum og göngustígum út um allt. Hér gæti ég hugsað mér að gerast garðyrkjubóndi

krakkana vantar sko ekki og þeir leika mikið úti og ekki vantar leiksvæði né fótboltavellina eða hokkýið. hér er mikið spilað hokký og æft íshokký.

við förum daglega í bæinn þegar við eigum leið heim úr skólanum. þar er svo fallegt ! svo mikilll gróður og mikil miðbæjarstemning.mjög  oft eitthvað um að vera. fólk situr á kaffihúsum niður með ánni sem rennur í gegnum bæinn. bongóblíða í gær. við fórum í bæinn og fundum lystigarð með fullt af lystisnekkjum við bakkann , fallega náttúru og fullt af leiktækjum. áttum þar góða stund. fórum svo um 19.30 heim og þá var orðið dimmt, komum heim og spjölluðum við "pabba" á netinu og skriðum svo uppí og sváfum út í morgun.

svo byrjar allt að fullu í fyrramálið, vakna 5:30 "3:30 á ísl tíma" við hjólum út á stoppistöð eða í Storvreta centrum, geymum hjólið þar, tökum strætó í skólann, hann stoppar þar alveg við. síðan erum við báðar búnar kl 12:10 þá tökum við strætó í bæinn , þvælumst stundum um þar, spókum okkur í sólinni ef við nennum og svo tökum við annan vagn heim..... svona er dagurinn í stórum dráttum

það er mikið að læra og ég ákvað að taka námið í international class þ.e.a.s þá er kennt á ensku  en ég ákvað að fá að lesa á sænsku og hér kemur mynd af bókunum sem ég á að læra og eitthvað þarf að læra utanbókar. það vantar eina bók og svo auðvitað sjálfa Biblíuna sem er bók bókanna og allar hinar fjalla um. En þetta er svona smá innsýn í líf okkar hér. Bið kærlega vel að heilsa ykkur.

Kossar

Helga

Hello norden !

Jæja , þá er ég komin út. Allt hefur gengið eftir enn sem komið er. Það leit út á timabili að það yrði ekkert úr þessu en Guð mætti þá eins og alltaf. Nú er Tinna byrjuð í skólanum. skólasetningin var alger draumur. ég varð bara klökk. Að vera meðal 700 barna ásamt kennurum og foreldrum og öll frelsuð að lofa Guð , hvað er yndislegra en að byrja veturinn þannig ? þvílík forréttindi !

Hún Dísa pastorsfrú kom með mér og Tinnu út. Ég var svo heppin að fá að smella kossi á pabba og mömmu í flugstöðinni þar sem þau voru að koma frá USA :)

Tinna er byrjuð í skólanum og er alveg ófeimin.hún er samt en í aðlögun. ég er ekki langt undan , bara hér á móti í Livets Ord kaffiteríunni í tölvunni á meðan.

Hún er líka mikið úti við heima , enda er nóg að gera, mikið af leikvöllum, skógur með trjákofa, margir fótboltavellir og svo hefur hún gerst skordýravinur við dræmar undirtektir... hún kom heim með stærðar snigil í gær sem er nú allt í góðu, hann er hún nú með í skólanum í krukku :) við tökum hjólatúr á hverjum degi um hverfið , hún á bögglaberanum alsæl. kíkjum á bókasafnið í leiðinni, því þar er tölva sem allir hafa aðgang að frítt. veðrið hefur verið yndislegt, hlýtt ... svo hlýtt að það hefur engu skipt þó rigni, rigningin er LÓÐRÉTT ;) !! svo hér er hægt að vera með regnhlíf, hún þjónar sínum tilgangi en er ekki á röngunni ! hahaa

skólinn minn byrjar 1 sept og treysti ég Guði fyrir því að Hann muni vel fyrir sjá :)

við erum allavega alsælar hér og Tinna hefur tjáð mér margoft að hún sé sko ekki og með áherslu ..á leiðinni til Íslands aftur. hér vilji hún búa um eilífð .

Danskan og norskan flækja aðeins málið fyrir mér ennþá... en það grysjast. er enn að venjast því að roligt þýði gaman á sænsku þegar það þýðir að hafa það rólegt á hinum norðurlandamálunum . . . . en þetta kemur. hef ekki enn ákveðið mig laveg hvort ég taki skólann á sænsku eða ensku. en ég geri ráð fyrir sænskunni.. annað árið verður að taka á sænsku, það er aðeins val með fyrsta árið.

ég hef tekið að mér aðstoð í eldhúsi eftir skólann þar sem ég er búin kl 11.40 og Tinna er lengst til 14.00 ...

bið að heilsa í bili

eigið góðan dag :*

 

 

Tími á fréttir af mér

Ég hef ekki bloggað neitt að ráði lengi en ákvað nú að leyfa ykkur að skyggnast inní það sem ég hef verið að hugsa og framkvæma en þó aðallega hvað Guð hefur verið að gera í lífi mínu. Því það er það sem skiptir öllu og heldur mér gangandi.

mér hefur oft verið hugsað til þess undanfarið hvað lífið væri leiðinlegt og tilgangslaust án Guðs. fyrir mig þá væri ég ekki ofanjarðar því oft hefur verið ástæða til að leggja hendur í skaut og bara hætta að vera með og gerast sófadýr yfir lélegum sápuóperum.

En dýrð sé Guði þá hefur hann haldið mér við efnið. Um daginn var ég komin á þann stað í lífinu eins og svo oft áður að ég nenni ekki meiru af leiðindum og vil frá breytingar TAFARLAUST . Ég hugsaði til vetrarins og aðstæðna og sagði við Guð að ég nennti þessu ekki lengur. næsta vetur yrði ég EKKI aðgerðarlaus né maðurinn minn og ég vildi fara í Biblíuskóla. Helst á Norðurlöndum en þó þar sem ég gæti lært á ensku , ég vildi að Tinna kæmist líka í kristilegan barnaskóla.

Daginn eftir, það var ekki langt að bíða. Þá fer ég á biblískólakvöld í kirkjuna mína og eftir skólann setjumst við í hópa að tala saman og þar fer einn af hópnum að tala um að hann hafi verið í skóla í Svíþjóð og segir sögur af því og það kviknai heldur betur í mér og ég segi að mig langi í Biblíuskóla. hann segist eiga eina umsókn heima sem ég geti fengið. Ég fæ hana , fylli hana út og geri allt sem þar stendur að þurfi að gera og sendi.

eftir að ég komst að því að þar sé hægt að læra á ensku og þar sé kristilegur barnaskóli og mjög barnvænt umhverfi...

Ég hafði nú ekki hug á Svíþjóð þar sem ég hef búið bæði í Noregi og Danmörku og hugsaði nú til þess að þurfa að læra enn eitt tungumálið. ég vil ekki missa af neinu af skólanum meðan ég er að ná tökunum og hvað haldið þið .... ég fer til mömmu og spyr hvort hún eigi enska orðabók því ég ætli að skerpa enskuna mína. Hún fer inní herbergi og kemur með nýja testamentið á sænsku og ensku skipt til helminga á hverri blaðsíðu þannig að þá er mun auðveldara að læra bæði sænskuna og enskuna !!!! til að mynda er mamma mín EKKI vön að halda uppá það semhún veit að hún muni ALDREI nota, hún fékk þetta gefins á götum Stokkhólms fyrir 10-12 árum og það er mjög ólíkt henni að snúa sér ekki að næsta manni og gefa einhverjum öðrum þar sem hún var nú stödd en hún tók hana heim og þar hefur hún verið uppi í hillu í öll þessi ár. Nú er hún í mínum höndum !

Ég skrifaði auglýsingu þar sem ég auglýsi eftir vinnu og húsnæði í Uppsala og vinafólk mitt á foreldra og tengdafólk í kirkjunni þar og þau fara með auglýsinguna til að hengja þar upp en viti menn , þegar þau eru að hengja hana upp koma þau auga á auglýsingu varðandi hús. þau taka númerið og hringja og ég kemst í samband við fólkið. ég hafði sagt við Guð að ég vildi helst vera svolítið fyrir utan bæinn í litlu hverfi, ekki í blokk , helst með bílskúr og húsgögnum. ÉG hef samband við fólkið og þau senda myndir og gefa upp verð sem er 10.000 sænskar. myndirnar voru alveg æði. þau eru með eins húsgögn og við eigum !!! HALLÓ !!

Ég segi við Drottinn að 10.000 sé sanngjarnt fyrir þetta hús en það væri samt heldur dýrt fyrir okkur þá sérr í lagi þegar við erum ekki viss hve launin hjá honum verða því hann sé ekki kominn með vinnu...ég sé sátt við 9000 og ef honum sé alvara með að senda okkur út þá geti hann sýnt það með því að lækka leiguna... en ég nefni ekkert við fólkið, segi bara að við séum áhugasöm. Þeim liggur ekkert á að leigja og við getum bara fengið húsið þegar okkur hentar, þó fyrirvarinn sé stuttur þá sé það ekkert mál !! við gátum heldur ekki fest neinn tímaniður svo þetta svar hentaði okkur alveg prýðilega :)

í gær sendi ég svíanum mail og spyr hvort hann viti um eitthvert starf á lausu.

hvað haldið þið ? í morgun er ég orðin svo þreytt á þessari bið því það eru aðeins 3 vikur þar til barnaskólinn byrjar. svo ég segi við Drottinn að ég ætli bara að hætta að hugsa um þetta , þetta sé bara að tæta mig í sundur. í því sama kveyki ég á tölvunni ákveðin í að hætta að pæla í þessu og fara að lifa, sem mér finnst ég varla hafa gert lengi þar sem allt hefur snúist um þetta því það er svo óþægilegt að vera svona í lausu lofti. ég opna mailið og þar sé að svíinn hefur sent mér mail sem innihleldur link á atvinnu í fyrirtækinu sem hann er að vinna hjá en þar fann ég ekkert , en svo segir hann að þau hjónin hafi verið að fara yfir fjármálin sín og séð að þau þurfi ekki 10.000 fyrir leiguna , heldur ætli að lækka hana í 8700 kr !!!!

HVAÐ !!!! Guð er frábær !!

HALLÓ sko !!

HANN HEYRIR BÆNIR GOTT FÓLK !!!!!

svo nú erum við að bíða eftir vinnu og svari frá skólanum sem mér er sagt að séu engar líkur á að verði NEI . Verði Guðs vilji !

Haldið þið að hann fái vinnu ?

þetta er svo spennandi . Þetta er það sem heldur mér uppi. GUÐ

Ég leyfi ykkur að fylgjast með

 

áskorun til þín

Mig langar að skora á þig sem átt trú á Krist að verða þér úti um bók. Á forsíðuna skaltu skrifa vers sem þú heldur mikið uppá ásamt bæn fyrir því sem þú vilt sjá gerast í lífi þínu. Þessu bók er samtal þitt við Guð , bænarefni dagsett  ásamt eyðu til að skrifa bænasvarið sem þú skalt líka dagsetja.

Þetta er mjög gott til að efla þig í trúnni.

Í sálmi 103 . stendur

Lofa þú Drottinn sála mín og allt sem í mér er , Hans heilaga nafn. Lofa þú Drottinn sála mín og GLEYM EIGI neinum velgjörðum Hans.

Við eigum nefnilega til að gleyma því sem Hann hefur gert fyrir okkur og þegar mótbyr kemur í lífinu.... ég sagði ÞEGAR, ekki EF... þá er gott að grípa þessa bók og lesa til að minna okkur á bænasvörin.

ÉG geri þetta og skrifa oft líka hverjar kringumstæður mínar eru og líðan. Þetta skrifa ég til Hans. Þetta er bókin OKKAR, mín og Guðs.

Stundum finnst mér einhverra hluta vegna auðveldara að skrifa hug minn til Drottins en að tala, Hann kann líka að lesa  það er bara hjartað sem skiptir máli. Og stundum getur það gerst að þegar við skrifum að við sjáum betur út úr þokunni þegar það er komið á blað. Þá er eins og ringulreiðin verði skýr og við getum betur útilokað það sem ekki skiptir máli og sjáum jafnvel leiðina út úr vandanum.

við getum líka komið auga á að það sem okkur virðist ofviða er kannski ekki eins stórvægilegt.

Málið er að þegar við þurfum að skrifa niður þá verðum við að kyrra hugann og fókusa á eitt í einu til að koma því niður en ef við tölum bara getum við talað í hringi en það er lítil hætta á að við skrifum það sama margsinnis niður.

þegar við skrifum niður er eins og að setja hugann á blað og skyggnast svo inní okkar eigin hugarheim við lesturinn eins og við séum að horfa inní líf einhvers annars og við getum spurt okkur eins og óháðan aðila hvað við myndum ráðleggja einhverjum öðrum í þessum kringumstæðum , þ´vi oft viðrist þaðp vera auðveldara að ráðleggja öðrum þegar tilfinningarnar okkar eru ekki með í spilinu...og þá er auðveldara að sjá þetta "hugarangur" út frá annarri hlið. við getum sagt að með þessu séum við að setja okkur sjálf, okkar tilfinningar til hliðar eitt augnablik.

Það kom mér á óvart þegar ég byrjaði með þessa bók í desember í fyrra hve mörg bænasvör eru þegar komin fram. Og hvernig þeim er svo svarað geta ekki síður komið á óvart því oft hefur maður sjálfur ákveðnar hugmyndir um hvernig og hvar og hvenær svörin koma og stundum höfum við einfaldlega ekki trú á að bæninni verði svarað, ég tala nú ekki um þegar um einhver alvarleg veikindi er að ræða.

Bókin er ekki skylduskrif, á ekki að vera það. Ég hef skrifað í margar bækur og þá hefur það aðallega verið þegar mikið hefur gengið á ´´i mínu lífi og þegar ég les þær í dag þá uppörva þær mig og ég sé á hvaða stað ég var og hvar ég er í dag, ég minnist drauma mína þá og bæna og horfi svo á líf mitt í dag, sé hvað mér hefur áskotnast.

Við verðum að varast að miða okkur við aðra. ÉG nota þessi skrif mín til að miða mig við sjálfa mig. við ggerum ekki átt samanburð við aðra því við erum öll svo ólík og það er bra til niðurrifs að gera það. en það er til uppbyggingar að að miða við sjálfa sig. þá sjáum við vöxtinn, okkar eigin vöxt.

Þegar svo kreppir að í mínu persónulega lífi og mér finnst ég vera eins og að tapa því sem ég á í Guði þá getur það hresst mig og uppörvað að opna einfaldlega dagbókina mína sem ég á með Guði og Hann uppörvar mig, Hann minnir mig á að Hann er enn sá sami og þegar Hann leysti öll þessi vandamál sem ég hef haft gegnum tíðina.

Hann breytist ekki, það er ég sem geri það. og til þess að breytast til hins betra , til þ.ess að taka framförum verð ég að minna mig á og það geri ég með þessum hætti og ég vil skora á þig sem átt til að gleyma að verða þér úti um svona bók , sem með tímanum veður þér mjög kær og verður eins og hluti eða framhald af Biblíunni þinni. Því þar er þín reynsla skráð rétt eins og saga Páls í nýja testamentinu. Þú eignast nýja sýn á Guði af reynslu þinni. Hann verður persónulegri.

Ég er farin að finna að sumt sem ég er að eiga við eða upplifa, gott sem slæmt það bara verð ég að skrifa , skrifa til Hans. Þú getur svo skrifað eitthvað vers sem talar inní þessar kringumstæður sem viðhengi og það er bæn þín inní þær og Orð Guðs sigrar. Orð Guðs hefur síðasta Orðið og þú verður með það skjalfest

Ykkur er velkomið að skrifa hér á þessa síðu vitnisburði ykkar. Það hvetur okkur að deila því saman sem Guð heufr gert , ekki satt ?

 

23 júní 2009

Það er nú kominn tími á smá fréttir. Það er svo langt síðan að ég er ekki með á hreinu nákvæmlega hvað ég ætla að segja. Manninum mínum var sagt upp í vinnunni og hætti 1 mai. Við tókum því með jafnaðargeði og stakri ró enda eigum við almáttugan Guð. Það er búið að vera líka nóg að gera. minn maður er aldrei aðgerðarlaus. hann er yfirmáta duglegur ! nú honum var sagt upp og við keyptum okkur bara nautasteik til að fagna því ....já FAGNA ! því hann átti miklu betra skilið ef ég segi sjálf frá.

Nú var hann boðinn í atvinnuviðtal út frá atvinnumiðlun í dag og fær að vita á fimmtudag hvað kom út úr því. það voru margir um bitann skiljanlega en um aðeins eina stöðu var að ræða. Verði Guðs vilji  þeir eru að missa af góðuðm starfskrafti ef þeir ráða hann ekki. alveg pottþétt.

Tinna er á listanámskeiðinu á daginn og plummar sig vel. Hún fattaði að hún getur sjálf keypt sér nammi um daginn, loks þegar hún kom út úr sínum afmarkaða heimi þá er margt að uppgötva sem hennar jafnaldrar eru löngu búnir að fatta. svo nú hefur hún verið að verða sér úti um pening og borðar í laumi og hedur að mamma fatti ekkert þegar hún kemur heim öll klístruð í framan og klinkið mitt horfið. Það er verið að taka á þessu. Ég fattaði þetta aðallega á hegðuninni að eitthvað va bogið við dömuna sem var orðin svo stillt og prúð. hún er nú alltaf svo skítug eftir útiveruna en ég innti hana eftir svörum og hún sagði að vinkonurnar hefðu gefið henni nammi. svo fór að verða heldur undarlegt hvað þessar vinkonur hennar voru ríkar ekki eldri en þetta og upp komst um dömuna. eftir nammiátið í dag í listaskólanum var hringt í mig, daman svo ör og með stæla og barsmíðar var ég beðin að sækja hana og þá kom ein og sagði að hún væri með nammi.... hvar felur hún þetta allt ? allavega þá er Jón spæjó kominn á sporið að stöðva þessa starfsemi hennar.

þessa dagana er ég að láta mig dreyma um Biblíuskóla. Mikið rosalega langar mig ! EN ekki nema Guð leiði það, hreyfi mig ekki fet fyrr ! nú er bara að leita Guðs og biðja. og ég er svo þakklát fyrir að eiga svonagóð og trú systkyni íKristi sem standa með mér. ég er svo rík  mig langar ekki að fara frá þeim , langar helst að taka þau öll með og fjölskylduna mína líka. vill maður ekki hafa þá sem maðuðr elksar hjá sér ? jú auðvitað.

Við mamma erum að plana Fimmvörðuhálsinn. miglangar að fara hann einu sinni enn og síðan ráðast á Laugaveginn með einnar nætur gistingu allavega. Hlakkar til  ég er svo heppin að eiga svona útivistarmömmu ! ég hef verið að rifja það upp þegar mamma sat við eldhúsborðið og reykti með vinkonum sínum og það er mér MJÖG minnistætt þegar við vorum á leið austur með vinkonu hennar, og við vorum fjórar smástelpur afturí með engin belti og þær reyktu báðar frammí. það þurfti að stoppa því mér var svo flökurt og mig minnir að ég hafi ælt ! núna hleypur hún maraþon út um allar jarðir. ég er svo stolt af henni ! ég ætla að vera svona dugleg þegar ég er orðin stór !!

eftir tilkomu mína á Facebook er ég lítið hér, verða að bæta úr því. bloggið hefur gert mér svo gott og vona ég öðrum líka. ykkur er velkomið að adda mér þar inn  ekki hika við það.

ég hef lesið mikið undanfarið og er alltaf að læra eitthvað nýtt. alltaf að þroskast. yndislegt að eiga Guð. þvílíkt og annað eins. eins og tíminn er núna þá gæti ég eki verið án hans. ég myndi ekki höndla alla neikvæðnina og allt ruglið og bullið en nú þar sem ég veit að ég tilheyri ekki þessum heimi þó ég búi í honumþá er ég undir vernd hans og ekki nóg með það, ég er ekki undir lögmáli heimssins. ég tilheyri Guði og hann á í mér hvert hár og bein , sálina og allt semí mér er og ég á öll hans loforð og þarf ekkert að óttast. ég fet bara slakað á og treyst honum. hann mun vel fyrir sjá. það hefur aldrei klikkað.

sem betur fer fæ ég ekki allt sem ég bið um , frekar en börnin mín fá allt sem þau biðja mig um. það væri ekki gott fyrir mig. ég segi nei við börnin mín og þeim finnst ég kannski vond en stundum þarf maðður að vera "vondur" til að vera góður og það er nákvæmlega eins  með Guð.Hann veit hvað er best fyrir mig og hann veit hvað er best fyrir þig.

ég las einmitt í gær, góðan punkt um onu sem er gift virtum predikara. Hún sagði einmitt þetta " ég er svo þakklát fyrir að Guð gaf mér ekki allt sem ég bað um , því þá hefði ég gifst margoft röngum mönnum.

það er nefnilega málið. við biðjum oft um eitthvað, sem er í sjálfu sér frábært að því leyti að við deilum óskum okkar og þrám með Guði en við verðum lika að leggja það í hans hendur og leyfa honum að leiða það eins og það á að fara og taka hans leiðsögn. verðum að vera tilbúin að fá nei. það getur tekið á. trúið mér , ég hef oft hunsað leiðsögnina hans því ég var ekki sátt við svarið og ég lenti á þvílíkum villigötum að það kostaði mig næstum lífið ! svo hef ég líka verð það ung og óþroskuð í trúnni að ég kunni ekki að hlusta og Guð sendi fólk  í veg fyrir mig til að stöðva mig, því hann gefst ekki upp á mér en ég hélt þrjósk mína leið og það getur verið stórhættulegt, jafnvel endað með dauða. 

Ef við fáum skýrt svar og við erum ekki sátt , þá stendur í Biblíunni á einum stað að það sé betra að þjást fyrir að gera rétt en fyrir að gera rangt. ohhh það er svo rééééttt

 

 

 

 

 

 

einmitt ... ríkasta land í heimi... ég hef aldrei staðið í þeirri trú fyrr né síðar

þessir vextir skapi mikla áhættu fyrir Ísland og tel að þetta sé ekki gott samkomulag fyrir landið. Ég sé ekki að nokkurt land í heiminum sé með eins miklar erlendar skuldir og Ísland eftir þetta.“

ríkast af skuldum já !!!!

Útlánin eiga að greiða Icesave

Guð lofar

Loforð Guðs

Ég hef aldrei lofað að brautin sé bein

og gullskrýddir vegir alla leið heim.

Ég get ekki lofað þér gleði án sorgar,

á göngunni til himinsins helgu borgar.

En lofað Ég get þér aðstoð og styrk,

og alltaf þér ljós þó leiðin sé myrk.

Mundu svo barn mitt að lofað ég hef,

að leiða þig sjálfur hvert einasta skref.

heiðra skaltu föður þinn og móður þína

Heiðra skaltu föður þinn og móður þína

Það er eitt af boðorðunum. Það fékk dýpri merkingu í lífi mínu í dag. Ég vissi að við ættum að heiðra okkar blóðforeldra. Seinna á þroskanum fékk ég opinberun um að þetta vers nær líka til minna andlegu foreldra, sem sé forstöðufólksins í kirkjunni minni. En í dag fékk ég alveg nýja merkingu þessa vers.

Guð er faðirinn sem við eigum að heiðra, það vissi ég og eiga allir endurfæddir að vita. Þeir sem virkilega vilja fylgja fordæmi krists.

Það er ógerlegt að lifa kristnu lífi sér á báti. Þess vegna segir Drottinn að við eigum ekki að vanrækja safnaðarsamkomur okkar til að halda lífi í okkur , til að uppörva hvert annað.

Viið getum litið á Guð sem Föður og kirkjuna sem móður . Og ef við eigum að heiðra föður okkar og móður þá segir það einfaldlega það að við eigum að sækja samkomur.... ef við skoðum verk móðurinnar.... hvað er það sem móður ber að gera , hvað er hennar hlutverk ? þá horfum viðá kirkjuna sem móður og berum saman eiginleika hinnar eiginlegu barnamóður. hvað á móðir að hafa til að bera finnt þér ?

móðir veitir umhyggju "bróðurkærleikurinn" , huggun, uppörvun, veitir áminningu , kennslu ofl sem hjálpar okkur að vaxa í trúnni.

það er ekki hægt að staðna í trúnni, annaðhvort tekurðu skref framá við eða afturá bak

það sýnir sig að börn sem alast upp við móðurleysi að þeim skortir oft margt , eins með þau sem alast upp án föður , föðurímyndar. þetta tvennt fer saman. móðir getur ekki komið í stað föður og öfugt. það sem faðir getur gefið getur móðir ekki og öfugt.

ef einhver segist eiga trú og eigi hana fyrir sjálfan sig , á ekki virka trú heldur dauða og dauð trú er engin trú því sá sem trúir í hjartanu en það er það eina sem Drottinn tekur gilt sem trú , sá sem trúir, framkvæmir og lifir samkvæmt því sem hann trúir. hún verður ekki virk "eldurinn deyr og ljósið slokknar og efinn læðist inn og drepur þá litlu trú sem var til staðar " nema sú/sá sæki samfélag trúaðra og það gera einungis þeir sem er virkilega alvara með trú sína. þeir sem LIFA fyrir Krist.þeir geta ekki lifað án andlegrar móður , kirkjunnar.

eins er með þann sem segist eiga trú og sækir kirkju samviskusamlega en hefur ekkert samband að öðru leyti við Guð, les ekki né biður heldur fer til kirkju af skyldurækni. hann er eins glataður og sá hin fyrri hér að ofan. hjarta hans er langt frá Guði. Guð falast eftir hjartanu að það sé heilt gagnvart honum og sækist eftir honum einlæglega.

þetta tvennt, heiðra skaltu föður þinn og móður verður að fara saman. það er ekki hægt að heiðra annað og vanrækja hitt því þau eru eitt eins og hjón eru eitt !

Kirkjan og Kristur eru eitt, því er ekki hægt að elska krist og vanrækja Kirkjuna.

Það er ekki hægt að eiga raunverulega trú ,sem við getum kallað lifandi trú á Krist fyrir sjálfan sig.

vitnisburður um tilvist Guðs

Það er nú kominn tími á smá blogg og stóran vitnisburð

Málið er það að ég hef átt erfitt með að sætta mig við veikindi dóttur minnar sem var greind með ad/hd. Þar sem ég á barn fyrir sem var alveg eftir bókinni , virkilega ljúf og róleg þá vissi ég strax og nánast ég fékk yngri dótturina í fangið að eitthvað var öðruvísi og svo reyndist vera. Hún fékk að vísu ekki lyf eða greiningu fyrr en hún átti að byrja í 1 bekk. ég var nefnilega á þeirri skoðun að lyf leysti ekki allt og vildi bíða með læknisskoðun og dró það á langinn þar til að í 2-3 skipti sem ég fékk vinsamlega beiðni frá leikskólanum að fara með hana og láta greina hvað væri að því hún var mjög árásargjörn meðal annars og hún svaf líka alltaf illa á nóttunni og svaf lítið , fékk ekki nóga hvíld eins og hún þyrfti ekki svefn. ég var orðin mjög þreytt en líka samdauna þessu ástandi.

Það endaði nú með að ég féllst á að fara með hana til sérfræðings og jafnvel prófa lyf áður en hún byrjaði í skólanum því ekki vildi ég að hún eyðileggði fyrir sér skólagönguna fyrstu dagana því henni var ekki sjálfrátt þegar hún fékk æðisköstin og átti til að slasa börn í kringum sig. hún átti erfitt með einbeitningu líka og hélt ekki athygli nema að einhverju sem virkilega náið að fanga huga hennar. svo ég ég félst á það að prófa lyf til að geta allavega sagst hafa prófað það. þá var ég allaveg búin að gera það sem í mínu valdi stæði til að reyna að bæta líðan hennar.

Breytingin varð alger til batnaðar.

svo hafa árin liðið og vandamálið hefur orðið meria um sig eins og margir vita sem eiga börn með greiningu að þessi börn þarf að "endurgreina" reglulega og þá fá þau jafnvel nýja greiningu og þá þarf að breyta lyfjum og annað. Þetta er endalaust ferli virðist vera.

Nú um jólin var hún komin á þrenns konar lyf. og ég átti stöðugt erfiðara að sætta mig við þessar hömlur sem hún hafði. hún var til dæmis ófáanleg til að faraút úr húsi samahvað í boði var, hversu skemmtilegt sem það var þá var það með herkjum að hún fengist út. við vorum orðið með vaktaskipti á henni og annað okkar fór út í einu. þetta hefti okkar daglega líf mikið.

Við vorum með stuðningsfjölskyldu einu sinni í mánuði og þegar hún fór til þeirra setti ég lyfin í box merkt vikudögunum og raðaði öllum lyfjunum í þau og það tók virkilega á mig, því ég var minnt á hve mikið marg af lyfjum þetta var orðið, 7 töflur á dag.

ég fann samt sem áður fyrir að henni leið ekki vel , var stöðugt kvíðin og með enduteknar hreyfingar sem jukust eftir því sem óttinn og kvíðinn var meiri. ég var orðin þung af þessu ástandi , því mér fannst svo erfitt að finna til þessa vanmáttar. hún var föst í sínum eigin heimi meira og meira og vildi ekki leika við önnur börn og hreinlega kunni ekki að deila með öðrum því hún hafði einangrað sig svo. hún sóttist í einangrun. í frístundaskólanum fór hún út í horn undir borð, tók 2 kastala og setti sem skilrúm og þar lék hún sér ein. hún var mjög ósjálfbjarga og var frekar eins og 5 ára en að verða 9. hún fann sig betur með yngri börnum, það er að segja 5 ára börnum. það var erfitt að tala við hana , það var oft eins og hún heyrði ekki. hún var með áráttu í að safna járni og skólataskan hennar var full af járni, skrúfjárnum, meira að segja lóðin mín fann ég í töskunni, nöglum og alls kyns dóti sem hún stal og fékk lánað hér og þar og fann úti.

ég fór að biðja fyrir lækningu og sagði Drottni frá vanmætti mínum og trú á hans almætti og vitnaði í orð hans þar sem hann segir að hvað sem við biðjum um i hans nafni muni hann gera og svo bað ég hann að hjálpa vantrú minni því eitthvað hlaut það að vera sem stóð í vegi fyrir lækningunni sem ég þó vissi ekkki hvað var.

á morgnana þegar ég keyri hana í skólann þá gerðum við það að venju að biðja saman áður en hún fór inn fyrir deginum og náminu og kennurum og börnunum. í eitt sinnið var ég orðin svo uppgjafa vonlaus á þessu og þetta í.yngdi me´r svo mikið , hennar líðan að ég bað með henni fyrir lækningu hennar og við höfðum það þannig að ég bað og hún hermdi eftir mér. þetta var lítil og barnalega bæn beðin í einlægni og vanmætti.

svo gerist það einn laugardag að ég sit við eldhúsborðið og sé þá að 1 og 1/2 tafla var enn á borðinu síðan um morguninn . þær höfðu gleymst. við höfðum veitt því eftirtekt að hún var svo glöð og róleg og við þurftum ekkert að hafa fyrir henni. hún svaraði okkur eðlilega en ekki með þjósti og skapgerðarbrestirnir voru ekki til staðar eins og áður en við þorðum ekki hugsa neitt lengra en að þetta væri bara með betri dögum. punktur. hæún á jú auðvitað sína góðu og slæmu daga eins og við hin. nema það að það er nammidagur og kl er 14:00 þá á hæun á fá lyfjaskammt nr 2 en við ákváðum að sleppa þeim og keyptum laugardagsnammið. hún gúffaði því í sig og ekkert gerðist. engar breytingar. var þetta of gott til að vera....

um morguninn fæ ég mig ekki til að gefa henni þau lyf sem gleymdust daginn áður. ég ákvað að sleppa þeim og hafa samband við lækni um framhaldið. því mér fannst sem lyfin væru farin að virka öfugt.. eins og þeirra væri ekki þörf... og væru bara að veita henni vanliðan. við fáum tíma hjá lækninum 19 mai og ég var svo hrædd við að hann gefði ávísun á eitthvað meira, meiri lyf og jafnvel sjúkdómsgreiningu eins og einhverfurof. ég var ekki tilbúin að kyngja frekari veikindum. því það hafði svo oft farið þannig að ég hafði farið að hitta lækni og var alltaf að vonast til að það væri hægt að minnka lyfin en því miður hafði það oftast farið á hinn veginn svo þarna sat ég alveg í algerri vonleysisgryfju. ég hafði ekki þekkinguna til að grípa inní og það var bara mjög erfitt fyrir mig að horfa uppá þetta þróast svona og líðan hennar samt svona þrátt fyrir allt.

Þegar viðtalinu er að ljúka gefur hann okkur annan tíma og spyr hvort ég eigi nóg af lyfjum þar til. ég er ekki viss svo ég segist athuga það og myndi svo senda honum mail með uppl um stöðuna á þeim og ef vantaði gæti hann bara símsent í apótekið lyfseðilinn. hann samþykkti það.

ég fór heim og sá að ég ætti bara ritalin fram á laugardag en ef ég næði ekki í lækninn þá væri hún án þess á sunnudag og mánudaginn í skólanum. ég reyndi að hringja margoft og daglega og reyndi líka að ná í annan sérfræðing sem hefur verið með hana hér í Keflavík. ég reyndi að ná á 2 lækna á 3 stöðum, skyldi eftir skilaboð og sendi mail.... ég passaði símann eins og sjáaldur auga míns til að missa ekki af símtali því ef ég gerði það þá hringi ég til baka og það eru skilin eftir ný boð og svo hringir hann kannski daginn eftir. svo að ég var með hann í ræktinni á hjólinu og þegar hann hringsi þá hringdi hann bara einu sinni, ég náði ekki símanum. svo skrapp ég´út í búð og gleymdi símanum í bílnum og hann hringdi á meðan og ég missti af honum. ég veit ekki hvað læknirinn var farinn að halda !! allavega þá tókst okkur þrátt fyrir 21. öldina að fara á mis stöðuglega í heila 6 daga.  ég vissi ekki þá að það var eins og það átti að fara.... :)

sunnudagurinn kom og við áttum ekki ritalin og það var ekkert við þvi að gera, jú ég gat svo sem farið í apotek og fengið lánaðar nokkrar töflur eða uppá sjúkrahús , ég hef gert það ef ég hef lent í vandræðum en einhvern veginn þá var eins og ég kæmist ekki í það, gleymdi mér eða það skolaðist allavega þannig til að það varð ekki úr því.

sunnudagurinn gekk bara svona glimrandi vel. hún bað sjálf um að faraí heimsókn, við fórum í sund og hún dró okkur út í göngutúr og út á leikvöll og ég veit ekki hvað og hvað. svo fór hún ein út að hjólaog kom til baka með fullt af krökkum og var svo sæl og brosandi allan hringinn. kom varla inn fyrir dyr nema til að borða. ritalínið var farið að hefta hana þar sem ofvirknin var ekki lengur til staðar. Hún fór í skólann á mánudeginum og átti þó í basli þar en það er ekki að undra þar sem hún þarf nú að fara að læra mannleg samskipti eftir alla þessa einangrun. en hún fór í frístundaskólann og fór ekki í hornið sitt eins og hún var vön. hún sefur allar nætur sem ég hef ALDREI upplifað með hana frá fæðingu. ég man allavega ekki eftir því. hún var alltaf að vakna og vesenast, borða og stundum fór hún bara að leika. en þetta er búið. nú sefur hún allar nætur. við reyndar gefum henni áfram lyfin fyrir svefninn, það er ekki ráðlegt að taka öll lyf í burtu samtímis. Þetta er allt annað líf

biðjið og yður mun gefast svo fögnuður yðar verði fullkominn segir Hann !!

aðeins einni ,,barnslegri bæn frá var svarið

Guð er góður

Þrátt fyrir það sem undan var gengið "tengdamamma lést í mars" þá sleppti ég ekki trúnni á því að Guð læknar. ég hélt fastataki í þá trú mína þó ég skilji ekki afhverju það læknast ekki allir þá veit ég um fólk sem hefur læknast og þó að sumir læknist ekki þá tekur það ekki lækningu þeirra sem hafa hlotið hana í burtu og þá staðreynd að þeir eru heilbrigðir og vottar þess að Guð læknar í dag. ég ákvað að horfa á það jákvæða og trúa þeim staðreyndum sem kenndar eru í Orði Guðs frekar en að horfa á hin dæmin sem blöstu fyrir framan mig, alls kyns krankleika og fötlun og sjúkdóma og jafnvel dauðann sjálfan.

því að Guð segir hvergi í Orði sínu að hann hafi neitað einhverjum um lækningu. Það er ekki hans sök að einhver læknist ekki. það hlítur að vera okkar megin sem stíflan er,hvort sem það er vanþekking eða efi, ófyrirgefning eða eitthvað annað.

Hann er alltaf viljugur.

Því á einum stað segir blindur maður við Jesú : 

ef þú vilt, getur þú læknað mig ?

Hann sagði : ég vil, vertu heill.

á einum stað segir hann : verði þér af trú ÞINNI.

svo verður sem við trúum. því er eins gott að efla trú á góða hluti og kraftaverk

hvers þarfnast þú að Guð geri fyrir þig ?

 

yndislegt

já það er oft þannig að þegar við gefumst upp að Guð kemst að..... það er eitthvað við uppgjöfina... við viðurkennum vanmátt okkar og sleppum stjórninni...........yfir til hans.

Týndi bróðirinn bjó í næsta húsi